Jak rozpoznać cukrzycę

kompendium wiedzy

Cukrzyca jest jedną z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych naszych czasów. Znacznie zmniejsza komfort codziennego funkcjonowania, a przy tym wymaga zmian w kontekście diety. Do ich wprowadzenia konieczne jest prawidłowe rozpoznanie tej dolegliwości. Skąd się bierze cukrzyca, jak ją rozpoznać i jak leczyć?

Cukrzyca – co to jest?

Cukrzyca tak naprawdę nie jest jedną chorobą, ale grupą schorzeń metabolicznych, charakteryzujących się hiperglikemią, a więc podwyższonym poziomem cukru w organizmie, co może prowadzić do uszkodzeń wielu narządów, takich jak nerki, serce itd. Wyróżnia się kilka rodzajów cukrzycy:

Cukrzyca może prowadzić do różnych powikłań, takich jak na przykład kwasica ketonowa lub mleczanowa, hiperglikemia i hipoglikemia, choroby nerek, choroby serca, śpiączka cukrzycowa, neuropatia i retinopatia, nefropatia.


Leczenie cukrzycy

Cukrzyca – skąd się bierze?

Nadal trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, skąd się bierze cukrzyca typ 1? Może mieć to związek z czynnikami środowiskowymi, takimi jak niższa temperatura. Dochodzi do tego dieta w okresie niemowlęcym – dzieci karmione piersią rzadziej chorują na cukrzycę. Cukrzyca typu 2 natomiast jest bardziej związana z genetyką. Okazuje się, że w największej grupie ryzyka są osoby, u których w rodzinie występowała ta odmiana choroby. To nie wszystko, ponieważ schorzenie może się pojawić ze względu na zły tryb życia, a więc przyswajanie zbyt dużych ilości tłuszczów, mała aktywność fizyczna itd., które prowadzą do otyłości.

Cukrzyca – jak rozpoznać?

By rozpoznać tę dolegliwość, trzeba wiedzieć, jak objawia się cukrzyca. W przypadku typu 1 chodzi o ogromne pragnienie, zmęczenie i apatię, spadek masy ciała, zajady w kącikach ust, częste oddawanie moczu, nieprzyjemny i acetonowy zapach z ust. Należy dodać, że objawy w przypadku tej odmiany cukrzycy są nagłe i występują gwałtownie.

Jak objawia się cukrzyca typu 2? W jej przypadku dochodzi do częstych napadów głodu, zmęczenia oraz senności, zaburzeń widzenia, zwiększonego (lecz nie ogromnego jak w typie 1) pragnienia, suchości i/lub swędzenia skóry, infekcji intymnych. Ten typ może się rozwijać latami. Pierwsze zauważalne objawy to uszkodzenia małych naczyń tętniczych. Podstawowym badaniem diagnostycznym jest pomiar cukru, a predestynują do tego objawy hipoglikemii lub hiperglikemii. Jeżeli glikemia przekracza normę na czczo w dwukrotnych pomiarach, diagnozuje się cukrzycę.

Cukrzyca – jak leczyć?

Cukrzyca typu 1 jest leczona za pomocą insuliny. Należy ją podawać systematycznie za sprawą penów insulinowych lub pompy insulinowej. Pacjenci muszą mierzyć poziom cukru kilka razy na dobę.

Jak żyć z cukrzycą typu 2? W tym przypadku konieczna jest zmiana diety. Należy jeść mniej, lecz częściej, unikać długich przerw między posiłkami, spożywać mniej tłuszczów nasyconych, ograniczać cukry dodane i węglowodany. Badanie cukru we krwi powinno się odbywać raz na jakiś czas – nie tak regularnie, jak przy typie 1. W zakresie terapii często podaje się także leki przeciwcukrzycowe. Insulina jest stosowana stosunkowo rzadko.

Warto postawić na profesjonalną lekturę

W jednym artykule nie da się pokazać całej charakterystyki tej, dość zawiłej, grupy chorób. Z tego powodu warto sięgnąć po lektury medyczne. Ciekawą propozycją jest „Wieki uczą. Historia badań i leczenia cukrzycy” autorstwa Jana Tatonia i Anny Czech. Jest to swego rodzaju kompendium o diabetologii i historii medycyny metabolicznej na przestrzeni wieków. Autorzy starają się pokazać pozytywną perspektywę, jaką jest szansa na całkowite pokonanie choroby.